Δεν λειτουργούμε την Τρίτη 25/1/2022

Λόγω των δύσκολων καιρικών συνθηκών, πήραμε την απόφαση να μην ανοίξουμε το βιβλιοπωλείο μας την Τρίτη 25/1/2022.

Ξανά μαζί (καιρού θέλοντος) την Τετάρτη 26/1.

Ο Ντανιέλ ντε Ρουλέ διηγείται την απίθανη περιπέτεια δέκα αναρχικών γυναικών από τον Ιούρα

Ο δημόσιος ραδιοτηλεοπτικός οργανισμός της Ελβετίας RTS παρουσιάζει το βιβλίο του Ντανιέλ ντε Ρουλέ, Δέκα μικρές αναρχικές.

https://www.rts.ch/info/culture/livres/9918620-daniel-de-roulet-raconte-la-folle-epopee-de-10-jurassiennes-anarchistes.html

Ούτε Θεός, ούτε αφέντης, ούτε σύζυγος! Με τις Δέκα μικρές αναρχικές, ο Ντανιέλ ντε Ρουλέ παρουσιάζει δέκα πορτρέτα αποφασισμένων γυναικών μέσα στην κοινωνία του Βαλόν Σεντ-Ιμιέ, στα τέλη του 19ου αιώνα.

Για να γλιτώσουν από τη φτώχεια ή από αναρχική πεποίθηση, δέκα γυναίκες από τον Ιούρα ξεκίνησαν το 1873, με παιδιά και αποσκευές, για μια καλύτερη ζωή στην άλλη άκρη του κόσμου. Ο μόνος τους πλούτος ήταν τα ρολόγια-«κρεμμύδια», με τα οποία μπορούσαν να διαπραγματεύονται.

Στις Δέκα μικρές αναρχικές, ο μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος Ντανιέλ ντε Ρουλέ φτιάχνει δέκα πορτρέτα αποφασισμένων και ανεξάρτητων γυναικών που είχαν ως αρχή τους: ούτε Θεός, ούτε αφέντης, ούτε σύζυγος! Παράλληλα, σκιαγραφεί την κοινωνία του Βαλόν Σεντ-Ιμιέ στα τέλη του 19ου αιώνα, τα σκαμπανεβάσματα της ωρολογοποιίας και τα διεθνή αναρχικά δίκτυα σε όλο τον κόσμο.

Πριν από 150 χρόνια, η Ελβετία ήταν πολύ φτωχή

Αν και η ιστορία βασίζεται σε πραγματικά γεγονότα, οι Δέκα μικρές αναρχικές είναι ένα μυθιστόρημα. Ορισμένοι από τους χαρακτήρες είναι επινοημένοι, άλλοι όχι. «Πριν από τέσσερα χρόνια, έκανα ένα ταξίδι από την Παταγονία στην Αλάσκα, ακολουθώντας τα βήματα των Ελβετών μεταναστών, εθελοντών ή εκδιωχθέντων από τις περιοχές τους, κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα. Στην Ελβετία, πριν από 150 χρόνια, ήταν πραγματικά χάλια», εξηγεί ο ντε Ρουλέ που πέρασε μέρος της παιδικής του ηλικίας στο Σεντ-Ιμιέ.

Αλλά πριν ξεκινήσει το ταξίδι του, ο συγγραφέας πέρασε μήνες μελετώντας βιβλία, αρχεία και εφημερίδες σχετικά με την ελβετική μετανάστευση. Ανακάλυψε ότι ήδη από το 1850, εκατοντάδες χιλιάδες «πλεονάζοντες» Ελβετοί μετατράπηκαν σε μετανάστες για να ξεφύγουν από τη φτώχεια. Προφανώς, δεν είχαν ποτέ τη ζωή που τους υποσχέθηκαν.

Ο τίτλος του βιβλίου παραπέμπει στο μυθιστόρημα της Άγκαθα Κρίστι. Όπως κι εκεί, προλογίζεται από την μοναδική επιζήσασα της εποποιίας. Μια εποποιία που βλέπει να εξαφανίζεται –ή να παραιτείται– μια γυναίκα σε κάθε στάδιο.

Σεντ-Ιμιέ, ένας πολιτιστικός κόμβος

Το βιβλίο είναι επίσης μια ιστορική τοιχογραφία του Βαλόν Σεντ-Ιμιέ του 19ου αιώνα. Για παράδειγμα, βρίσκουμε τον Εβραίο γιατρό Μπάσβιτς, ιδρυτή του περιφερειακού νοσοκομείου το 1844, να υποστηρίζεται από τον τοπικό πληθυσμό όταν η κυβέρνηση της Βέρνης θέλησε να τον εκδιώξει και να του πάρει τα χαρτιά το 1851.

Όπως μας θυμίζει η Μαριάν Ενκέλ, υπεύθυνη του Centre International de Recherches sur l’Anarchisme στη Λωζάνη, το Σεντ-Ιμιέ υπήρξε κομβικό σημείο της Αναρχικής Διεθνούς, όπου ο Μπακούνιν πραγματοποίησε το συνέδριό του, και κομβικό σημείο μεταξύ διαφορετικών ελευθεριακών πολιτισμών. Και αν η ίδια ιστορικός εντοπίζει μερικούς αναχρονισμούς στο κείμενο του ντε Ρουλέ, χαιρετίζει την αίσθηση της αφήγησης – αυτόν τον μυθιστορηματικό τρόπο να αφηγείται την ιστορία και να ρίχνει φως στις σκοτεινές πλευρές της.

Σύγχρονοι απόηχοι

Ωστόσο, ο Ντανιέλ ντε Ρουλέ δεν ήθελε μια μίζερη, λυπητερή ιστορία και αν οι πάντες πεθαίνουν, όλες αυτές οι γυναίκες παρακινήθηκαν από την ελπίδα και την εμπειρία. Ο συγγραφέας, ο οποίος αγαπά την «αναρχική στάση», βλέπει σε αυτές τιςς γυναίκες τους πρωτοπόρους ενός κινήματος όπως το Occupy Wall Street.

Αγοράστε το βιβλίο ηλεκτρονικά με ένα κλικ εδώ.

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων τιμούν τον Νταν Γεωργακά

Ο Νταν Γεωργακάς, συγγραφέας, ιστορικός, ακούραστος αγωνιστής και επαναστάτης έφυγε από κοντά μας στις 23 Νοεμβρίου του 2021, σε ηλικία 83 ετών.

Ως ελάχιστο φόρο τιμής, οι Εκδόσεις των Συναδέλφων θα προβάλλουν από το κανάλι τους στο youtube το ντοκιμαντέρ του Κώστα Βάκκα, Νταν Γεωργακάς: Ένας επαναστάτης της διασποράς.

Το ντοκιμαντέρ θα είναι διαθέσιμο για προβολή ΜΟΝΟ το Σάββατο 22 και την Κυριακή 23 Ιανουαρίου 2022.

Το βιβλίο του Το δικό μου Ντιτρόιτ κυκλοφορεί από τις εκδόσεις μας και μπορείτε να το αγοράσετε με ένα κλικ εδώ.

Ευχαριστούμε θερμά τον Κώστα Βάκκα για την παραχώρηση του ντοκιμαντέρ.

ΜΕΡΙΚΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΞΕΦΟΡΤΩΘΟΥΜΕ ΑΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΝΑ ΠΑΙΞΟΥΜΕ ΤΗ ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ ΣΤΟ ΓΗΠΕΔΟ ΜΑΣ ΚΑΙ ΝΑ ΤΗΝ ΚΕΡΔΙΣΟΥΜΕ

Πάνω στο πώς οι θεωρίες συνωμοσίας προστατεύουν το σύστημα

του Wu Ming 1

Μεταφράστηκε και αναδημοσιεύεται από εδώ.

Όταν το QAnon διέσχισε τον Ατλαντικό και εξαπλώθηκε στην Ευρώπη, ιδίως στη Γερμανία, πολλοί αιφνιδιάστηκαν. Εγώ όχι. Ήταν αναμενόμενο να συμβεί. Πολύ απλά, το QAnon είχε επιστρέψει στην πατρίδα του.

Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα με τη σειρά.

Πέρασα σχεδόν τρία χρόνια από τη ζωή μου ερευνώντας το QAnon και τις Φαντασιώσεις Συνωμοσίας γενικότερα. Το αποτέλεσμα είναι το βιβλίο La Q di Qomplotto: Come le fantasie di complotto difendono il sistema [Το Σ της Συνωμοσιολογίας: Πώς οι φαντασιώσεις συνωμοσίας υπερασπίζονται το σύστημα], το οποίο εκδόθηκε στην Ιταλία τον Μάρτιο του 2021. Εξέπληξε πολλούς αναγνώστες, λόγω της μορφής του –πρόκειται για ένα ΑΤΑΑ, Άγνωστης Ταυτότητας Αφηγηματικό Αντικείμενο[1] και λόγω της προσέγγισής μου στην αντιμετώπιση της συνωμοσιολογίας.

Προσπαθώντας να αποφύγω το δυϊστικό μοτίβο «συνωμοσιολογία vs. αντι-συνωμοσιολογία», προσπαθώ να κατανοήσω την επιτυχία των Φαντασιώσεων Συνωμοσίας –για λόγους που εξηγώ στο βιβλίο, δεν τις αποκαλώ ποτέ «θεωρίες»– ξεκινώντας από τους πυρήνες αλήθειας που πάντα περιέχουν και από τις ανάγκες που ικανοποιούν, έστω και με στρεβλό τρόπο: την ανάγκη να εκφράσει κανείς το άγχος και τον θυμό του απέναντι στο σύστημα, την ανάγκη για μια ζωή πιο εμποτισμένη με θαυμασμό και γοητεία και την ανάγκη για κοινότητα σε μια κοινωνία που μαστίζεται από συναισθηματική απογοήτευση και μοναξιά. Η συνωμοσιολογία συχνά αναχαιτίζει αυτές τις ανάγκες πριν από οποιονδήποτε άλλον.

Πώς οι Φαντασιώσεις Συνωμοσίας υπερασπίζονται το σύστημα

Το υπερασπίζονται με το να υποκλέπτουν τη δυσαρέσκεια και να την κατευθύνουν σε αποδιοπομπαίους τράγους, διοχετεύοντας τις ενέργειες σε μέρη όπου σπαταλώνται ή διαλύονται. Και όμως, η υπεράσπιση του συστήματος δεν είναι η πρόθεση των περισσότερων ανθρώπων που ασπάζονται τις Φαντασιώσεις Συνωμοσίας. Αντιθέτως, νομίζουν ότι αντιτίθενται στο σύστημα. Αυτή θα ήταν μια καλή στάση, αν μπορούσαμε να αποτρέψουμε να αιχμαλωτιστεί από τη συνωμοσιολογία. Από αυτό πρέπει να ξεκινήσουμε, όχι από οποιαδήποτε σκωπτική στάση ή αίσθηση ανωτερότητας. Κανείς μας δεν μπορεί να ρίξει τον πρώτο λίθο: δεν υπάρχει σαφής διαχωρισμός ανάμεσα στους Άλλους, δηλαδή τους «ευκολόπιστους», «αδαείς», «αντιδραστικούς» ή και «τρελούς» που πέφτουν στην παγίδα της συνωμοσιολογίας, και σε Εμάς, δηλαδή τους ορθολογικούς, μορφωμένους, προοδευτικούς και σίγουρα λογικούς ανθρώπους που «πιστεύουν στη Λογική κ.ο.κ. Ο καθένας μπορεί να πέσει θύμα των γνωστικών προκαταλήψεων που εκμεταλλεύεται η συνωμοσιολογία.

Είναι δύσκολο να βρει κανείς κάποιον που δεν πίστεψε ποτέ μια Φαντασίωση Συνωμοσίας. Ανά πάσα στιγμή, οι Άλλοι είναι δυνητικά Εμείς.

Οι Φαντασιώσεις Συνωμοσίας ανέκαθεν ευδοκιμούσαν στην Αριστερά, όχι λιγότερο από ό,τι στη Δεξιά. Σκεφτείτε μόνο την αφήγηση των Truthers[2] για την 11η Σεπτεμβρίου, η οποία ήταν δημοφιλής σε ορισμένα τμήματα του κινήματος κατά της παγκοσμιοποίησης της δεκαετίας του 2000. Σκεφτείτε μόνο πόσοι αριστεροί πίστεψαν τις φαντασιώσεις που τροφοδότησαν τη σταλινική Μεγάλη Εκκαθάριση του 1937. Απλά σκεφτείτε όλες τις φαντασιώσεις για τα «σκοτεινά σχέδια» της Big Pharma, τα εμβόλια και την ιατρική γενικότερα: είναι εξίσου κατανεμημένες στις αντίθετες πλευρές του πολιτικού φάσματος.

Το τελευταίο παράδειγμα μας επιτρέπει να προχωρήσουμε παρακάτω. Οι Φαντασιώσεις Συνωμοσίας για την ιατρική αναπτύσσονται επίσης γύρω από αδιαμφισβήτητους πυρήνες αλήθειας: υπάρχει πράγματι μια νοσηρή σχέση μεταξύ ιατρικής και κεφαλαίου, μεταξύ υγείας και κερδών. Πολλοί άνθρωποι έχουν συγκεχυμένη επίγνωση αυτού του γεγονότος και το βιώνουν κάθε φορά που διαπομπεύονται ως ασθενείς. Το βιώνουν ακόμη πιο έντονα από τότε που ξεκίνησε η έκτακτη ανάγκη του Covid. Η συνωμοσιολογία συλλαμβάνει αυτή τη μισο-επίγνωση και φροντίζει να μην εξελιχθεί σε αντικαπιταλισμό.

Πρέπει να απαλλαγούμε από την ιδέα ότι όσοι εμπιστεύονται τα εμβόλια είναι έξυπνοι και ενάρετοι και όσοι δεν τα εμπιστεύονται είναι ηλίθιοι και φαύλοι. Αν καθαρίσουμε το πεδίο από τέτοια κλισέ, τότε μπορούμε να καταλάβουμε ότι το πρόβλημα είναι η παρατεταμένη έλλειψη στις κοινωνίες μας συνεπών και ισχυρών δυνάμεων που θα μπορούσαν να μετασχηματίσουν τη δυσαρέσκεια σε έξυπνο αγώνα και να μετατρέψουν τη συνωμοσιολογία σε οξεία κριτική της κυρίαρχης ιδεολογίας, της οικονομίας, του συστήματος. Αυτή η κριτική αντικαθίσταται συνεχώς από υποκατάστατα – από ακούσιες παρωδίες της κριτικής. Αυτό ακριβώς είναι οι συνωμοσιολογικές φαντασιώσεις.

Πέρα από τη διάψευση

Η απλή «απομυθοποίηση» αυτών των φαντασιώσεων δεν λειτουργεί. Οι Διαψευστές[3] κάνουν συνεχώς κήρυγμα στους προσηλυτισμένους. Οι άνθρωποι που ασπάζονται μια συνωμοσιολογική άποψη δεν θα πειστούν ποτέ να εγκαταλείψουν τις πεποιθήσεις τους αποδεικνύοντάς τους ότι είναι παράλογες και ψευδείς. Πρέπει να προχωρήσουμε πέρα από την απομυθοποίηση, και δεν θα το κάνουμε ποτέ αν δεν ξεκινήσουμε αναγνωρίζοντας ότι κάθε Φαντασίωση Συνωμοσίας έχει έναν πυρήνα αλήθειας. Αφού το αναγνωρίσουμε αυτό, μπορούμε να προσπαθήσουμε να νικήσουμε τη συνωμοσιολογία στο γήπεδό της, ή μάλλον, στο δικό μας γήπεδο: πρέπει να είμαστε οι πρώτοι που θα αναχαιτίσουμε τη δυσαρέσκεια και θα ικανοποιήσουμε τις ανάγκες που συνήθως εκμεταλλεύεται η συνωμοσιολογία. Χρειαζόμαστε αφηγήσεις που να είναι πιο ενδιαφέρουσες από τις φαντασιώσεις που θέλουμε να ξεσκεπάσουμε.

Ιστορίες που αποσκοπούν στην επαναμάγευση του κόσμου χωρίς να εμποδίζουν την κριτική σκέψη. Ιστορίες που δείχνουν τις ραφές τους, δηλαδή που επιτρέπουν στους ανθρώπους να καταλάβουν πώς λειτουργούν, πώς κατασκευάζονται, ώστε να μπορούν να κατασκευάσουν και οι ίδιοι περισσότερες τέτοιες ιστορίες.

Η μορφή του La Q di Qomplotto είναι μια προσπάθεια να εφαρμόσει στην πράξη το περιεχόμενο. Στο βιβλίο αυτό ανέπτυξα και χρησιμοποίησα διάφορες έννοιες:

τις Φαντασιώσεις Συνωμοσίας ως «ακούσιες παρωδίες» και «ασυνείδητες αλληγορίες» της ταξικής πάλης· τη «συνωμοσιολογική ασυμβολία»[4] (η τάση του συνωμοσιολογισμού να παίρνει τις μεταφορές κυριολεκτικά)· τις «τοξικές αφηγήσεις» (ιστορίες που τα κυρίαρχα μέσα ενημέρωσης αφηγούνται πάντα με τον ίδιο τρόπο, παραλείποντας τα ίδια στοιχεία)· τις «αφηγήσεις αντιπερισπασμού» (ιστορίες που εμποδίζουν τις κοινωνικές αντιθέσεις να δημιουργήσουν κοινωνικές συγκρούσεις κατά μήκος των πραγματικών γραμμών ρήξης)· τη «λογοανωτερότητα» (η τάση να αποδίδεται η πίστη στη συνωμοσιολογία απλώς στην έλλειψη λογικής σκέψης)· το «BPC», δηλαδή το σύνδρομο του Φουσκο-σπάστη (Balloon-Piercer Syndrome – η «επαγγελματική ασθένεια» των Διαψευστών)· τους «ποιητές της συνωμοτικής ιδιαιτερότητας» (άνθρωποι ή ομάδες που σε κάποιο σημείο προκαλούν μια ταχεία σύγκλιση και μια νέα σύνθεση διαφορετικών Φαντασιώσεων Συνωμοσίας, π.χ. οι ιδεολόγοι του Querdenken), κ.λπ.

Προφανώς την περίοδο 2017-2019, το QAnon ήταν κυρίως ένα βορειοαμερικανικό φαινόμενο. Στην πραγματικότητα, είχε ήδη πολλούς υποστηρικτές στη Γερμανία. Εξετάζοντας προσεκτικά τις ιστορίες στον κανόνα του QAnon, βλέπουμε ότι όλα τα υλικά είναι κατεξοχήν ευρωπαϊκά, είναι μέρος της ιστορίας και του πολιτισμού της ηπείρου. Κάποιος περιέγραψε τους Ευρωπαίους οπαδούς του QAnon ως «επιγόνους», αλλά αυτό είναι λάθος. Θα έπρεπε να μιλάμε για «ξαδέρφια», που διαμορφώνουν έναν διάλογο μεταξύ δύο κλάδων ενός υπερατλαντικού οικογενειακού δέντρου.

Κατά τη διάρκεια της δεκαετίας του ᾽80 οι ΗΠΑ βρίσκονταν στη δίνη του λεγόμενου Σατανιστικού Πανικού, με δεκάδες, αν όχι εκατοντάδες αθώους ανθρώπους να κατηγορούνται ότι βίαζαν και βασάνιζαν παιδιά σε μυστικές σήραγγες κατά τη διάρκεια σατανιστικών τελετών. Το SRA, Satanic Ritual Abuse (Σατανιστικές Τελετές

Κακοποίησης), αποδείχθηκε αργότερα ότι ήταν ένας αστικός μύθος.

Τριάντα χρόνια αργότερα, ωστόσο, το SRA έγινε ο αφηγηματικός πυρήνας γύρω από τον οποίο σχηματίστηκε το QAnon.

Κάποιος μπορεί να νομίζει ότι πρόκειται για πουριτανικά πράγματα, τυπικές αμερικανικές εμμονές που επανεμφανίζονται μια στο τόσο, αλλά στις δεκαετίες του 1990 και του 2000 είχαμε το ίδιο φαινόμενο σε όλη τη Γηραιά Ήπειρο. Για παράδειγμα, στην Ιταλία είχαμε τις υποθέσεις των «Παιδιών του Σατανά» στην Μπολόνια, των «Διαβόλων της πεδιάδας της Μόντενα» και τη δίκη των παιδαγωγών ενός νηπιαγωγείου στο Ρινιάνο Φλαμίνιο κοντά στη Ρώμη, μια υπόθεση που ήταν φωτοκόπια της περίφημης υπόθεσης ΜακΜάρτιν στην Καλιφόρνια.

Μετά τις 6 Ιανουαρίου 2021, όταν έγινε η επίθεση στο Καπιτώλιο, μπήκαμε στην μετά-QΑnon φάση. Μια συνωμοτική ιδιαιτερότητα –η εξαιρετικά ταχεία σύγκλιση και συσσωμάτωση ενός τεράστιου αριθμού Φαντασιώσεων Συνωμοσίας– συνέβη το 2020, χάρη στην πανδημική κατάσταση έκτακτης ανάγκης.

Τώρα το σύμπλεγμα των ιστοριών διακλαδίζεται και πάλι και αναπτύσσεται προς πολλές κατευθύνσεις, μέχρι να σχηματιστεί μια νέα ιδιαιτερότητα.

Η συνωμοσιολογία είναι στην πολιτιστική μας κληρονομιά

Στην Ευρώπη το έδαφος είναι γόνιμο, έχει γονιμοποιηθεί εδώ και χιλιετίες: αιώνες Ιεράς Εξέτασης, κυνήγι αιρετικών και στη συνέχεια μαγισσών, Αντιμεταρρύθμιση, η «η συκοφαντία του αίματος» κατά των Εβραίων (της οποίας η SRA είναι απλώς ένα σύγχρονο ριμέικ), τα Πρωτόκολλα των Σοφών της Σιών, ο ναζιστικός-φασιστικός αντισημιτισμός… όλα αυτά τα σκατά δεν έφυγαν ποτέ. Το παρελθόν δεν εξαφανίζεται: κατακάθεται. Υπάρχει μια τεράστια τράπεζα αφηγημάτων αντιπερισπασμού κάτω από τα πόδια μας, που μπορεί να ανασυρθεί και να χρησιμοποιηθεί σε περιόδους κρίσης και πιθανής αναταραχής.

Η αιχμαλωσία από τη συνωμοσιολογία συμβαίνει επειδή είναι λειτουργική για τη λογική του συστήματος. Πέφτεις στην παγίδα μέσω της αδρανούς κίνησης, στα κοινωνικά δίκτυα όπου αφήνεις τον εαυτό σου να οδηγηθεί από αλγόριθμους κ.λπ. Εξάλλου, είναι ένα παλιό κλισέ με πολύ αληθινό πυρήνα ότι «για να κινηθείς προς τα δεξιά, αρκεί να μείνεις ακίνητος», με την έννοια ότι η καπιταλιστική κοινωνία δεν μπορεί παρά να ευνοεί τάσεις που δεν αντιτίθενται στον καπιταλισμό. Για να συμπλέεις μαζί τους, αρκεί να μην τους αντιταχθείς, να μην παράγεις τριβές. Και δεν αποτελεί έκπληξη το γεγονός ότι αν δεν παράγουμε καμία τριβή –ή αν πολύ λίγοι άνθρωποι τις παράγουν– οι «κοινωνικοί αλγόριθμοι» θα διοχετεύσουν τη δυσφορία σε αντιδραστικές αφηγήσεις.

Ένα άλλο πράγμα από το οποίο πρέπει να απαλλαγούμε είναι ο σνομπισμός, ο οποίος στην πραγματικότητα είναι πολιτική υποχονδρία, ο φόβος να λερώσουμε τα χέρια μας. Να αποτρέψουμε κάποιον από το να γίνει Τραμπιστής ή Οπαδός του Ράιχ, προσφέροντας σε αυτούς τους ανθρώπους μια καλύτερη εναλλακτική λύση. Μήπως όμως τέτοια πράγματα μας αηδιάζουν τόσο πολύ που προτιμάμε να τα αποκλείσουμε από το πρόγραμμά μας; Κι όμως, θα έπρεπε να αποτελούν μέρος της αλφαβήτας του αντικαπιταλισμού.

Υπάρχουν φάσεις κατά τις οποίες η λογική του συστήματος έρχεται αντιμέτωπη με ασυμβατότητες, αντι-λογικές και αντιπροτάσεις. Στιγμές στις οποίες γεννιούνται και δυναμώνουν τα αντισυστημικά κινήματα. Όταν υπάρχουν, η αντιδραστική «αιχμαλωσία» της δυσαρέσκειας δεν είναι πλέον κάτι το αναπόφευκτο. Εν μέσω αντιφάσεων μπορούμε να αναλάβουμε την πρόκληση. Αυτό συμβαίνει με τις διαδηλώσεις ενάντια στην πολιτική διαχείριση της πανδημίας σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες.

Μόνο τα μαζικά κινήματα μπορούν να αναλάβουν την αντι-συνωμοσιολογία με αποτελεσματικούς τρόπους. Καμιά ομάδα κρούσης, καμιά εξειδικευμένη μονάδα, καμιά ομάδα πειραματιστών δεν μπορεί να αντικαταστήσει ένα μαζικό κίνημα. Αυτό που μπορούμε να κάνουμε είναι να ρίξουμε μια ματιά στην εργαλειοθήκη και να κάνουμε καταγραφή των εργαλείων που θα μπορούσαν να χρησιμοποιήσουν τα μελλοντικά κινήματα. Κάποια από αυτά βρίσκονται ακριβώς δίπλα μας.


[1] «Εδώ και αρκετά χρόνια εξερευνούμε τα εδάφη των υβριδικών αφηγήσεων· της μη μυθοπλασίας που γράφεται με λογοτεχνικές τεχνικές, συμπεριλαμβανομένης της έρευνας, της ταξιδιωτικής λογοτεχνίας, της ιστορίας, της κριτικής παρέμβασης για το περιβάλλον και το τοπίο, καθώς και της διερεύνησης αυτών που δεν ειπώθηκαν στη μετα-αποικιακή Ιταλία» (από τον ορισμό που δίνουν οι ίδιοι οι Wu Ming στην αυτοπαρουσίαση του Wu Ming Foundation – κείμενο που σύντομα θα μεταφραστεί και θα ανέβει στο διαδίκτυο από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων).

[2] Ονομασία των οπαδών του λεγόμενου Κινήματος Αλήθειας της 11ης Σεπτεμβρίου. Το «κίνημα» αυτό διέδιδε πως οι δίδυμοι πύργοι έπεσαν από ελεγχόμενη έκρηξη και όχι από πρόσκρουση αεροσκάφους. Σκοπός της υποτιθέμενης συνωμοσίας ήταν η «εξάπλωση της αμερικανικής αυτοκρατορίας στον πλανήτη» και οι Truthers ενέπλεκαν σε αυτή τους Μπους, Τσένεϊ και Ράμσφελντ αλλά και τη Μοσάντ – εξού και η κάποια απήχησή τους ανάμεσα στους οπαδούς του κινήματος της αντιπαγκοσμιοποίησης.

[3] Διαψευστές – Debunkers: Οι άνθρωποι ή οι οργανώσεις που προσπαθούν να αποκαλύψουν ψευδείς ειδήσεις ή να καταρρίψουν Φαντασιώσεις Συνωμοσίας. Όταν η διάψευση είναι επίμονη, αρνητική, περίπλοκη ή το μήνυμά της απειλητικό, τότε μπορεί να έχει τα αντίθετα αποτελέσματα: να παγιώσει τις Φαντασιώσεις Συνωμοσίας στις πεποιθήσεις των οπαδών τους.

[4] Ασυμβολία ή ασημία: Ψυχοπαθολογική διαταραχή που επιφέρει βλάβη και αδυναμία κατανόησης της συμβολικής λειτουργίας στα λεκτικά σύμβολα, στα σύμβολα των χειρονομιών αλλά και στα σύμβολα δράσης.

Οι «Φίλοι των Εκδόσεων των Συναδέλφων» συνεχίζουν και το 2022

Οι «Εκδόσεις των Συναδέλφων» συνεχίζουν και φέτος τον θεσμό «Φίλοι των Εκδόσεων των Συναδέλφων». Δεν είναι δική μας πρωτοτυπία. Γνωρίζουμε πως πολλοί εναλλακτικοί και κινηματικοί εκδοτικοί οίκοι σε όλη την Ευρώπη έχουν καθιερώσει αυτόν το θεσμό. Οι «Φίλοι των Εκδόσεων» είναι μια πολύτιμη στήριξη στην προσπάθειά μας τόσο στο οικονομικό επίπεδο όσο και στο επίπεδο της συμβολής με προτάσεις, συμβουλές, ιδέες κ.ο.κ. Αποτελούν ταυτόχρονα μια σημαντική βοήθεια στη διακίνηση των βιβλίων μας.

Πώς λειτουργεί ο θεσμός αυτός;

Με μια ετήσια συνδρομή 80 ευρώ, που δίνεται εφάπαξ ή σε 2 δόσεις (μία με την εγγραφή και μία τον Ιούλιο), ο φίλος/η των Εκδόσεων παίρνει δωρεάν ένα αντίτυπο από κάθε καινούργιο βιβλίο που βγαίνει μέσα στη χρονιά. Επίσης, πέραν του δωρεάν αντιτύπου, θα μπορεί να αγοράζει τα βιβλία μας με έκπτωση 50% επί της ονομαστικής τιμής (τιμή καταλόγου). Τέλος, επειδή οι «Εκδόσεις των Συναδέλφων» εκτός από τα δικά τους βιβλία διακινούν και βιβλία άλλων εκδοτικών οίκων, μπορούν να προμηθεύουν τους φίλους τους με όποιο βιβλίο αναζητούν με έκπτωση 30% επί της ονομαστικής του τιμής (με σεβασμό στην Ενιαία Τιμή του Βιβλίου).

Αναμένουμε οι Φίλοι των Εκδόσεων, πέρα από τη μέχρι τώρα βοήθειά τους στο ζήτημα της διακίνησης, να μας ανοίξουν και νέους δρόμους ώστε τα βιβλία μας να προβληθούν περισσότερο και να φτάσουν σε νέους χώρους (στέκια, βιβλιοπωλεία, πόλεις της επαρχίας κ.λπ.).

Οι Φίλοι που μένουν εκτός Αθηνών θα παίρνουν τα βιβλία τους, όποτε επιθυμούν οι ίδιοι, με το ταχυδρομείο (με χρέωση των ταχυδρομικών).

Παρακαλούμε όποιος/α ενδιαφέρεται, να δηλώσει συμμετοχή στο πρόγραμμα μέχρι τέλος Φεβρουαρίου του 2022.

Ευχαριστούμε εκ των προτέρων για την πολύτιμη βοήθεια και τη στήριξη που θα μας προσφέρετε.

Πώς πληρώνω;

  1. Με κατάθεση στον λογαριασμό με αριθμό 5080 065297 711 της Τράπεζας Πειραιώς (IBAN GR93 0172 0800 0050 8006 5297 711). Στην περίπτωση αυτή, μην ξεχάσετε να μας στείλετε ένα μήνυμα στο syneditions@gmail.com, με το όνομά σας, τη διεύθυνσή σας και το τηλέφωνό σας!
  2. Ελάτε μια βόλτα από το βιβλιοπωλείο μας στην οδό Καλλιδρομίου 30, στα Εξάρχεια. Θα χαρούμε πολύ να τα πούμε από κοντά και να πιούμε έναν καφέ!

Τα βιβλία που… κορονοϊού θέλοντος θα κυκλοφορήσουμε το 2022 ενδεικτικά είναι τα παρακάτω (ορισμένοι τίτλοι είναι προσωρινοί – πιθανόν να υπάρξουν προσθαφαιρέσεις):

Ντ. Χάντερ, Chav Solidarity. Η αλληλεγγύη στο τελευταίο σκαλί της κοινωνίας (στοχαστικά δοκίμια)

Γκιγιόμ Φαμπουρέλ, Να τελειώνουμε με τις μεγαλουπόλεις (δοκίμιο)

Λεσλί Καπλάν, Αναταραχή. Κομμένη η μαλακία! (νουβέλα)

Περικλής Κοροβέσης, Ανθρωποφύλακες (οριστική έκδοση)

Περικλής Κοροβέσης, Ο Γιαννάκης κι η Μαρδίτσα (παιδικό)

Συλλογικό έργο, Απο-ιατρικοποιώντας τη δυστυχία (ψυχολογία-ψυχιατρική)

Συλλογικό έργο, Οδηγός για ψυχοθεραπευτές. Ενεργοποιώντας τη συζήτηση με πελάτες που λαμβάνουν ή αποσύρονται από συνταγογραφούμενα ψυχιατρικά φάρμακα (ψυχολογία-ψυχιατρική)

Θόδωρος Μεγαλοοικονόμου, Δρομοκαΐτειο, Λέρος, Δαφνί. Ο ένας τοίχος μετά τον άλλο (ψυχολογία-ψυχιατρική)

Γκέοργκ Λούκατς, Ιστορία και ταξική συνείδηση (νέα μετάφραση)

Ζαν-Φρανσουά Βιλάρ, Είναι πάντα οι άλλοι που πεθαίνουν (νουάρ)

Φρεντερίκ Α. Φαζαρντί, Full speed (νουάρ)

Wu Ming, Εκκλησιαστής (νέα μετάφραση)

Wu Ming, Η στρατιά των υπνοβατών (νέα μετάφραση)

WU MING: ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΛΗ

ΣΥΝΩΜΟΣΙΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΠΑΛΗ

ΤΟ ΚΙΝΗΜΑ ΕΝΑΝΤΙΑ ΣΤΟ ΥΓΕΙΟΝΟΜΙΚΟ ΠΑΣΟ ΣΤΗΝ ΙΤΑΛΙΑ

WU MING

18 Νοεμβρίου 2021

Η ακόλουθη συνέντευξη βασίστηκε στις ερωτήσεις που έστειλε η Federica Matteoni του γερμανικού περιοδικού Jungle World κατά τη διάρκεια της πρώτης εβδομάδας του Οκτωβρίου του 2021. Η παρούσα εκδοχή αναθεωρήθηκε και επεκτάθηκε από τους συγγραφείς στις αρχές Νοεμβρίου με αφορμή τη δημοσίευση στο Ill Will. Συμπεριελήφθη, επίσης ένα νέο Παράρτημα του Wu Ming 1 σχετικά με τους οικολογικούς αγώνες.

Μετάφραση από τα αγγλικά

Τηλέμαχος Δουφεξής Αντωνόπουλος

Το αγγλικό πρωτότυπο μπορεί να βρεθεί εδώ

Σε άλλες γλώσσες ισπανικά γαλλικά ιταλικά γερμανικά

Η σελίδα του Wu Ming Foundation εδώ

Μπορείτε να κατεβάσετε σελιδοποιημένο pdf του κειμένου στον υπολογιστή σας με ένα κλικ εδώ.

Μια μεγάλη διαδήλωση κατά του Green Pass  (υγειονομικό πάσο) πραγματοποιήθηκε στη Ρώμη στις 8 Οκτωβρίου, με αποτέλεσμα την επίθεση στα εθνικά κεντρικά γραφεία του CGIL, του μεγαλύτερου συνδικάτου στην Ιταλία. Στα μάτια του πολιτικού κατεστημένου και των κυρίαρχων μέσων ενημέρωσης, αυτό φάνηκε να επιβεβαιώνει ότι η διαφωνία κατά του υγειονομικού πάσου ήταν αποκλειστικά φασιστική. Και ήταν αναμφισβήτητο ότι η ακροδεξιά είχε κερδίσει χώρο στην κινητοποίηση ενάντια στην πολιτική διαχείριση της πανδημίας. Μετά, ξαφνικά, τα πράγματα άλλαξαν. Αλλά προτού μας μιλήσετε για αυτό, μπορείτε να εξηγήσετε γιατί πιστεύετε ότι η περιγραφή ενός ουσιαστικά φασιστικού κινήματος κατά του υγειονομικού πάσου είναι παραπλανητική;

Από την Άνοιξη του 2020, προειδοποιούσαμε ότι ο κοινωνικός θυμός αυξανόταν και θα εκραγεί μόλις υποχωρήσει ο φόβος του ιού. Είπαμε ότι η έλλειψη κριτικής για την έκτακτη ανάγκη της πανδημίας θα μετέτρεπε τις επερχόμενες, αναπόφευκτες διαμαρτυρίες σε κάτι πολύ συγκεχυμένο και διφορούμενο, κάτι εκμεταλλεύσιμο από την ακροδεξιά και διάφορες συνωμοτικές υποκουλτούρες. Επικρίναμε δριμύτατα την πλειονότητα της αριστεράς της βάσης [sinistra di movimento] επειδή εξέφρασε ένα «ιοκεντρικό» όραμα, δηλαδή εστίαζε κάθε συζήτηση αποκλειστικά στον ιό και τον κίνδυνο μόλυνσης, ενώ έλεγε πολύ λίγα για την κυβέρνηση που διαχειρίζεται την πανδημία με παράλογους, άδικους, υποκριτικούς ακόμα και εγκληματικούς τρόπους.[1]

Κατά τη διάρκεια του καλοκαιριού, όταν ξέσπασε η κινητοποίηση ενάντια στο υγειονομικό πάσο, εκφράσαμε τη γνώμη μας για πολλοστή φορά, επικρίνοντας την υπεροπτική στάση πολλών συντρόφων, την ευκολία με την οποία έβαλαν ταμπέλες και τη σιωπηρή προσκόλλησή τους στην πανδημική κοινωνική ειρήνη του Μάριο Ντράγκι από το φόβο τους «να πουν τα ίδια πράγματα με ακροδεξιούς πολιτικούς» όπως ο Ματτέο Σαλβίνι και η Τζόρτζια Μελλόνι, που επέκριναν το υγειονομικό πάσο για τακτικούς και τυχοδιωκτικούς λόγους. Ξεκάθαρα οι πλατείες σταδιακά γέμισαν επίσης με σημειωτικά και ιδεολογικά σκουπίδια. Επίσης, αλλά όχι μόνο, και αυτό είναι ακριβώς το ζητούμενο.

Σε οποιαδήποτε μαζική κινητοποίηση θα μπορούσαμε να είχαμε ακούσει λίγο από όλα. Χωρίς απαραιτήτως να αναφέρουμε τη ρωσική επανάσταση του 1905, στην αρχική φάση της οποίας ηγήθηκε ο παπά Γκαπόν, θα πρέπει να θυμόμαστε ότι ακούσαμε επίσης αντισημιτικές φαντασιώσεις συνωμοσίας που προέρχονταν από την πλατεία Ταχρίρ, ακούσαμε επίσης εθνικιστικές φαντασιώσεις συνωμοσίας βασισμένες στην κεμαλική ιδεολογία, προερχόμενες από το πάρκο Γκεζί κ.λπ. Θα ήταν σωστό να απορρίψουμε αυτούς τους αγώνες με βάση αυτές τις δηλώσεις; Όχι, και δεν έχει νόημα να το κάνουμε για τους εν εξελίξει αγώνες, τους μετα-πανδημικούς, που είναι αντιφατικοί αλλά αναπόφευκτοι.[2]

Συνέχεια

Δεν αποκλείουμε – δεν ελέγχουμε

Με αφορμή τα μέτρα αστυνομικού χαρακτήρα που θέλει να επιβάλει στα καταστήματα η κυβέρνηση.

Δευτέρα 2 Αυγούστου κλειστά λόγω καύσωνα

Και το λέμε με τον τρόπο του Μποστ:

Μεσούσης κηβερνήσεως του υιού του κορωνάτου

–με τες γνοσταίς πολιτικές προελέφσεως αποπάτου–

μεσούσης κορονοϊού σκλιρής επιδυμίας,

μας έλαχε στους καψαιρούς και κάφσων διαρκίας!

Μετά από συζίτησι μακρά κι’ εντωνοτάτη

επίραμε απώφαση για σήντομο ραχάτι.

Στις δύο Αυγούστου το λιπόν δεν πάμε εργασία

στο σπήτι μας θα κάτσουμε, σε πλήρι αφασία!

Αναβολή εκδήλωσης

ΕΝΑΣ ΓΚΑΝΤΕΜΗΣ ΖΕΙ ΑΝΑΜΕΣΑ ΜΑΣ

Κάποιος –δεν λέμε ονόματα– γκαντέμιασε το φετινό Βιβλιοστάσιο!

Η πρώτη μέρα ακυρώθηκε για ανυπέρβλητους τεχνικούς λόγους και, την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές, είναι αμφίβολη η γενικότερη διεξαγωγή του.

Τα περισσότερα εκδοτικά που συμμετέχουν κάνουν μια αξιέπαινη προσπάθεια να το λειτουργήσουν ως τριήμερο, όμως εμείς, δυστυχώς, δεν μπορούμε να συμμετέχουμε.

Ως εκ τούτου, η παρουσίαση της «Εξομολόγησης» του Μιχαήλ Μπακούνιν, η οποία είχε προγραμματιστεί για την Παρασκευή 16/7, δεν θα γίνει.Καταβάλλουμε κάθε προσπάθεια για να μεταφερθεί σε άλλη ημερομηνία – μείνετε συντονισμένοι/ες!

Ανεξαρτήτως της μη συμμετοχής μας στο πιθανώς τριήμερο Βιβλιοστάσιο, ευχόμαστε από καρδιάς καλή επιτυχία και σας καλούμε να πάτε.

Οι Ζαπατίστας στην Ευρώπη!

Ρε μπαγάσα, περνάς καλά εκεί μέσα: Ένας χρόνος χωρίς τον Περικλή

Οι θρήσκοι άνθρωποι χωρίζονται σε δύο κατηγορίες. Η μία πιστεύει ότι πεθαίνοντας πηγαίνουμε κάπου αλλού, ανάλογα με τη ζωή που έχουμε κάνει. Οι καλοί στον παράδεισο, οι αμαρτωλοί στην κόλαση. Η δεύτερη κατηγορία μπορεί να μην πιστεύει στη μετά θάνατον ζωή, πιστεύει όμως σε κάποιου είδους επίγειο παράδεισο, που άλλοτε τον ονομάζει σοσιαλισμό, άλλοτε κομμουνισμό, άλλοτε αναρχία.

Εσύ πάλευες όλη τη ζωή σου μόνο ενάντια στην κόλαση που έβλεπες καθημερινά γύρω σου: Στα πρόσωπα των τσακισμένων ανθρώπων που αγωνιούν για το μεροκάματο, σε αυτούς που στα μισά του μήνα διαπιστώνουν ότι ο μισθός τελείωσε. Στα μάτια μιας γυναίκας χτυπημένης από τον «λεβέντη» και σ᾽ αυτά ενός παιδιού που πεινάει. Στη βάρκα με τους μετανάστες που θαλασσοδέρνεται στο Αιγαίο Γενάρη μήνα. Στα νέα παιδιά χωρίς μέλλον. Στα δέντρα που καίγονται ή κόβονται προς όφελος της «ανάπτυξης».

Εσύ ήξερες ότι παράδεισοι δεν υπάρχουν. Ούτε ουράνιοι ούτε επίγειοι. Πάλευες για να μπορούν όλοι οι άνθρωποι να έχουν τους μικρούς, καθημερινούς τους παραδείσους που κι εσύ γούσταρες: Ένα ποτήρι κρύο τσίπουρο σε μια σκιερή αυλή, ένα πιάτο φαΐ στο τραπέζι, μερικοί φίλοι που συζητούν καπνίζοντας, το υγρό φιλί κι η ζεστή αγκαλιά, μια βουτιά στη θάλασσα, μια βόλτα στη χειμωνιάτικη λιακάδα – πράγματα απλά. Για να μην υπάρχει κόλαση. Κι αυτός ακριβώς ήταν ο δικός σου παράδεισος: Ο αγώνας σου.

Γι’ αυτό λοιπόν δεν πήγες «εκεί πάνω», αλλά «εκεί μέσα». Στις καρδιές χιλιάδων ανθρώπων που συνεχίζουν τον αγώνα. Καρδιές μεγάλες, που πάντα έχουν χώρο για όσους τις κάνουν να σκιρτούν. Και είναι σίγουρο ότι περνάς καλά «εκεί μέσα».

Περικλή, μας λείπει η παρουσία σου, αλλά είσαι πάντα κοντά μας.

Τα βιβλία είναι… (μέρος τρίτο)

Νέα κυκλοφορία: «Ο Πιοτρ Κροπότκιν και η οικονομία της αλληλοβοήθειας»

Ρενό Γκαρσιά

Ο Πιοτρ Κροπότκιν και η οικονομία της αλληλοβοήθειας

Μετάφραση: Γιώργος Χαρλαμπίτας

Σχήμα: 12,5Χ19,5 • Σελίδες: 120 • Τιμή: 9 ευρώ • ISBN 978-960-9797-98-6

Γεωγράφος, νατουραλιστής, εξερευνητής, στρατευμένος και θεωρητικός του αναρχοκομμουνισμού, ο Πιοτρ Κροπότκιν (1842-1921) εναντιώθηκε στο όραμα μια κοινωνίας που διέπεται από τον ανταγωνισμό. Αρνούμενος τη θεωρία του κοινωνικού δαρβινισμού, έδειξε ότι η συνεργασία και η αλληλεγγύη είναι οι κύριοι παράγοντες για την επιβίωση και την εξέλιξη των ειδών.

Χάραξε τις βασικές γραμμές μιας οικονομίας της αλληλοβοήθειας, που εγγυάται την ικανοποίηση των αναγκών, αποφεύγει τη σπατάλη και δημιουργεί μια οργάνωση που συλλογικά ελέγχεται από τους ανθρώπους. Ο Ρενό Γκαρσιά μας δείχνει, με εύληπτο και ευσύνοπτο τρόπο, ότι οι προτάσεις του «αναρχικού πρίγκιπα» παραμένουν επίκαιρες για την αντιμετώπιση της ανταγωνιστικής καπιταλιστικής ιδεολογίας και του παραγωγισμού.

ΑΓΟΡΑ ΤΩΡΑ

Τα βιβλία είναι… (μέρος δεύτερο)

Τα βιβλία είναι… (μέρος πρώτο)

ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΟΥ ΜΑΣ ΤΗΝ ΕΒΔΟΜΑΔΑ 8-13/2/2021 (και βλέπουμε…)

Το βιβλιοπωλείο μας θα είναι κανονικά ανοιχτό από τις 10 το πρωί έως τις 8 το βράδυ.

Στέλνετε ένα μήνυμα στο syneditions@gmail.com ή τηλεφωνείτε στο 2103818840, δίνετε την παραγγελία σας, κλείνουμε ραντεβού και έρχεστε να παραλάβετε τα βιβλία σας.

Το Σάββατο 13/2 θα είμαστε (όπως όλα τα καταστήματα) κλειστά.

Επίσης, μπορείτε να δώσετε την παραγγελία σας στο e-shop μας και να τη στείλουμε στο σπίτι σας ή να την παραλάβετε από το βιβλιοπωλείο μας: https://syneditions.wixsite.com/e-shop