Ωράριο λειτουργίας Αυγούστου

Οι Εκδόσεις των Συναδέλφων

Δευτέρα 7/8 – Τρίτη 8/8 – Τετάρτη 9/8

θα λειτουργούν από τις 11 το πρωί έως τις 5 το απόγευμα.

ΚΛΕΙΣΤΑ

από 10/8 – 20/8

Ξανά μαζί σας από τη Δευτέρα 21/8.

Καλό καλοκαίρι!

Advertisements

Αβραάμ Γκιγέν: Ο συγγραφέας του βιβλίου «Τα στρατηγικά λάθη των δημοκρατικών»

ErrorMilitarΟ Αβραάμ Γκιγέν (Abraham Guillén Sanz) γεννήθηκε στο Cordente (Γουαδαλαχάρα, Καστίλη) στις 9 Μαρτίου του 1913. Μεγαλώνοντας άρχισε να ασχολείται με τις αγροτικές εργασίες και τη συλλογή ρετσινιού από το δάσος. Αργότερα, χάρη σε μια υποτροφία του δήμου Γουαδαλαχάρας την περίοδο της Δημοκρατίας, πήγε να σπουδάσει οικονομικές επιστήμες στη Μαδρίτη. Συμμετέχει από πολύ νέος στην FIJL, την Ιβηρική Ομοσπονδία Ελευθεριακής Νεολαίας και την FAI, ενώ στη συνέχεια γίνεται μέλος της CNT.

Τους πρώτους μήνες του ισπανικού εμφυλίου του ‘36 είχε τη διεύθυνση της εφημερίδας Ελεύθερη Νεολαία (Juventud Libre), που εξέδιδε η Επιτροπή Χερσονήσου της Ελευθεριακής Νεολαίας. Ήταν συντάκτης, επίσης, της Ελεύθερης Καστίλης, της CNT. Πολύ γρήγορα πηγαίνει στο μέτωπο, ως πολιτικός επίτροπος της 14ης Μεραρχίας και του 4ου Σώματος Στρατού, με διοικητή τον Θιπριάνο Μέρα. Αναλαμβάνει, επίσης, τη διεύθυνση του περιοδικού Nosotros, που ήταν το όργανο της FAI, της FIJL και της Σιδηράς Φάλαγγας στην Βαλένθια. Συμμετέχει σε πολλές μάχες όπως της Γουαδαλαχάρας, του Ελ Πράδο, του Μπρουνέτε, του Χαράμα και στην αντίσταση στο Λεβάντε. Στο τέλος του πολέμου συλλαμβάνεται στο Αλικάντε και καταδικάζεται σε θάνατο, ποινή που μετατρέπεται τελικά σε 20 χρόνια φυλακή. Μεταφέρθηκε για να εκτίσει την ποινή του στο στρατόπεδο καταναγκαστικής εργασίας του Añover de Tajo απ’ όπου απέδρασε το 1942. Αμέσως αρχίζει να συμμετέχει στην παράνομη Εθνική Επιτροπή της CNT, αλλά συλλαμβάνεται εκ νέου και μεταφέρεται στις διαβόητες φυλακές υψίστης ασφαλείας του Καραμπαντσέλ, στα περίχωρα της Μαδρίτης, οι οποίες ήταν χτισμένες σύμφωνα με το πανοπτικό μοντέλο του J. Bentham. Από εκεί διαφεύγει και πάλι, και το 1944, χάρη στη βοήθεια μιας φυλής ελευθεριακών τσιγγάνων, περνά στη Γαλλία. Εκεί, διευθύνει τη Σολιδαριδάδ Ομπρέρα και συμμετέχει στις διενέξεις σχετικά με τον προσανατολισμό της CNT, όπου υποστήριξε μάλλον τη συνεργασία με την Αριστερά.

Σύντομα μεταναστεύει στην Ουρουγουάη και από εκεί στην Αργεντινή. Στο Μπουένος Άιρες ολοκληρώνει τις σπουδές του στις οικονομικές επιστήμες και αρχίζει να εργάζεται σαν συντάκτης σε εφημερίδες της Αργεντινής. Γίνεται καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο πανεπιστήμιο του Μπουένος Άιρες και αρχίζει να γράφει με ψευδώνυμο σε έντυπα της Λατινής Αμερικής. Το 1954, ο περονιστής ηγέτης John William Cooke τού ζητά να βοηθήσει στην οργάνωση της λαϊκής αντίστασης ενάντια στην προοπτική μιας στρατιωτικής δικτατορίας, η οποία εκδηλώνεται τελικά την επόμενη χρονιά. Εξαιτίας της έκδοσης του βιβλίου του Η αγωνία του Ιμπεριαλισμού (1957) χάνει τη δουλειά του και τη δημοσιογραφική ιδιότητά του στην Αργεντινή. Το 1960, ωστόσο, γίνεται οικονομικός σύμβουλος της νέας αργεντινής κυβέρνησης. Αρχίζει να συμμετέχει στα περονικά αντάρτικα πόλης (Uturuncos, κ.ά.) και αργότερα στο κίνημα των Τουπαμάρος της Ουρουγουάης (διαφωνώντας με τη στρατιωτικοποίησή τους, με τη δημιουργία φυλακών, με τη λογική της στρατιωτικής κατάληψης του Κράτους, κ.λπ.). Γρήγορα αποκτά τη φήμη θεωρητικού του ανταρτοπόλεμου και μπαίνει στο στόχαστρο των υπηρεσιών πληροφοριών των χωρών της Λατινικής Αμερικής και των ΗΠΑ. Γίνεται ευρύτερα γνωστός για τα κείμενά του σχετικά με την αυτοδιαχειριζόμενη οικονομία και τις αναλύσεις του πάνω στον τρόπο με τον οποίο επιβάλλεται το πολυεθνικό κεφάλαιο.

Εργάστηκε ως σύμβουλος του Πανεπιστημίου Εργασίας στην Ουρουγουάη και ως διεθνής εμπειρογνώμονας της Διεθνούς Οργάνωσης Εργασίας του ΟΗΕ, σχετικά με την αυτοδιαχειριζόμενη οικονομία και τη συνεργατική ανάπτυξη στο Περού. Μετά τον θάνατο του Φράνκο επιστρέφει στην Ισπανία, και αρχίζει να διδάσκει στο Αυτόνομο Πανεπιστήμιο της Μαδρίτης. Πέθανε το 1993, παραμένοντας πάντα μέλος της CNT και συμμετέχοντας μέχρι το τέλος της ζωής του στο ελευθεριακό κίνημα. Θεωρήθηκε «μπακουνικός μαρξιστής», «αναρχομαρξιστής», «αναρχοπερονιστής», πάνω απ’ όλα, όμως, ο Γκιγέν ενσάρκωσε τη φιγούρα του πολιτικού πρόσφυγα που αντιστέκεται στις στρατιωτικές δικτατορίες της Λατινικής Αμερικής. Το συγγραφικό του έργο υπερβαίνει τα πενήντα βιβλία, ενώ αναρίθμητα είναι τα άρθρα του σε εφημερίδες και περιοδικά.

Ο Γκιγέν, χωρίς να είναι προφήτης, μπόρεσε και είδε τις αδυναμίες των αριστερών κινημάτων στην αντιπαράθεσή τους με τις στρατιωτικές δικτατορίες, άσκησε κριτική στις θεωρίες του Κάστρο, του Μάο, του Ντεμπρέ και του Γκεβάρα, εναντιώθηκε στη λογική του πραξικοπήματος και υποστήριξε την κινηματική αυτοάμυνα όπου αυτή είχε τη λαϊκή υποστήριξη. Παρ’ όλο που ήταν διαποτισμένος από την ιδεολογία του ένοπλου, και τις συνακόλουθες ψευδαισθήσεις της, με την επιστροφή του στην Ισπανία, φαίνεται να αντιλαμβάνεται τη διαφορά της στρατιωτικής δικατορίας από τη Δημοκρατία του Κεφαλαίου, του εκφοβισμού από την εξαπάτηση, και τον εκφοβισμό που λειτουργεί ως εξαπάτηση, αναγνωρίζοντας ότι αυτό που λείπει δεν είναι τα όπλα αλλά η διάλυση των ψεμάτων πάνω στα οποία βασίζονται το Κράτος και το Κεφάλαιο. Χαρακτηριστική είναι η απάντηση που δίνει σε συνέντευξή του στο περιοδικό Bicicleta, τον Οκτώβριο του 1978, τ.χ. 9, σε ερώτηση σχετικά με τη σημασία του ευρωπαϊκού αντάρτικου πόλης (RAF, Brigate Rosse, κλπ.):

«… Ωστόσο, η στρατηγική της εξαφάνισης που χρησιμοποίησαν τα αντάρτικα στην Ιταλία και τη Γερμανία δεν είναι η καλύτερη, αφού η αντεπίθεση της Εξουσίας μπορεί να συμπεριλαμβάνει πρακτικές που δεν θα σέβονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Μπροστά σ’ αυτή την κατάσταση, εάν οι ενέργειες των ιταλικών και γερμανικών αστικών αντάρτικων δεν κινητοποιούν τον πληθυσμό, εάν αυτές οι ένοπλες μειοψηφίες δεν έχουν την άοπλη πλειοψηφία του λαού μαζί τους, αυτό σημαίνει ότι δεν οδηγούν στην νίκη, δεν βοηθάνε την επανάσταση. Επομένως, αξίζει ν’ αναρωτηθούμε, σε τι χρησιμεύει η δραματοποίηση του αγώνα; Αν ο στόχος δεν είναι η αποσταθεροποίηση μιας χώρας ή η ανατροπή της Εξουσίας ενός κόμματος ώστε να την πάρει κάποιο άλλο (θα είναι μήπως καλύτερο ή χειρότερο;), δεν δικαιολογείται η προσφυγή στην ακραία βία […] Όσο οι οικονομικές, πολιτικές, κοινωνικές, ηθικές συνθήκες δεν είναι ώριμες για επανάσταση, κάθε ακραία πράξη μπορεί να οξύνει ακόμη περισσότερο την αντεπανάσταση, φέρνοντας μια δικτατορία φασιστοναζιστικού τύπου ή, απλώς, την “γουατεμαλοποίηση” μιας χώρας […] Καμιά επαναστατική στρατηγική δεν μπορεί να είναι σωστή, όταν η πολιτική της είναι λάθος· ηττάται όχι λόγω έλλειψης θάρρους αλλά λόγω ελλείμματος νοημοσύνης…».

Το βιβλίο Τα στρατηγικά λάθη των δημοκρατικών κυκλοφορεί από τις Εκδόσεις των Συναδέλφων και μπορείτε να κατεβάσετε ένα απόσπασμα στον υπολογιστή σας με ένα κλικ εδώ.

ΘΕΡΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΣΙΟ 2017: Μία «άλλη» έκθεση βιβλίου

Basic RGBΘερινό Βιβλιοστάσιο 2017
6-7-8-9 Ιουλίου, στο κτίριο του Συλλόγου Ελλήνων Αρχαιολόγων

(Ερμού 134, Αθήνα)

Σε τούτη τη γιορτή είστε όλοι καλεσμένοι!

Σε πείσμα των καιρών, στέκουμε όρθιοι και επιμένουμε να κάνουμε αυτό που ξέρουμε καλύτερα και αγαπάμε: να επιλέγουμε και να εκδίδουμε βιβλία χωρίς το άγχος του μπεστ- σέλερ. Βιβλία ιδιαίτερα και ανορθόδοξα, βιβλία πέρα από τη λογοτεχνία του συρμού, βιβλία για τις ιστορίες που δεν λέγονται, βιβλία για τη σκέψη που δύσκολα εκφέρεται. Βιβλία ανοιχτά, αγέραστα, χωρίς ημερομηνία λήξης και χώρα προέλευσης.
Είπαμε να το γιορτάσουμε με ένα πνευματικό τσιμπούσι στο Θερινό Βιβλιοστάσιο, αναταράσσοντας τα στάσιμα νερά της εκδοτικής μιζέριας, της εκπορευόμενης σύγχυσης και της γενικευμένης κατάθλιψης. Φιλοδοξούμε να δώσουμε το στίγμα ενός άλλου πολιτισμού, που προκρίνει την αυτοοργάνωση, τη συμπόρευση, την αμφισβήτηση, την αντίσταση, τη δημιουργία.
Επιθυμούμε το Θερινό Βιβλιοστάσιο 2017 να δώσει τη δυνατότητα να γνωριστούμε, να συζητήσουμε, να ανταλλάξουμε απόψεις και ιδέες. Να γίνει χώρος φιλοξενίας θεματικών ενοτήτων, βιβλιοπαρουσιάσεωνπολιτιστικών εκδηλώσεων και καλλιέργειας μιας νέας σχέσης με τον αναγνώστη.
Ευελπιστούμε αυτή η συνεργασία μας να συνεχιστεί και να διευρυνθεί σε ακόμη περισσότερα επίπεδα, να γίνει το ξεκίνημα για μια νέα άνθηση της εκτός των τειχών βιβλιοπαραγωγής.

Το ΘΕΡΙΝΟ ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΣΙΟ 2017 είναι ένα αυτοοργανωμένο γεγονός.
Ένας δροσερός κήπος βιβλίων και ιδεών στην κάψα του καλοκαιριού.

Σας περιμένουμε!

Ώρες λειτουργίας
Πέμπτη – Παρασκευή – Σάββατο: 18:00-23:00
Κυριακή: 11:00-14:00 • 18:00-23:00

Πίνοντας κάτι δροσερό από το μπαρ, που θα λειτουργεί συνεχώς στον χώρο του ΒΙΒΛΙΟΣΤΑΣΙΟΥ, ακούμε όμορφες μουσικές από τους:

  • Παρασκευή 7/7, 21:30
    Δημήτρης Κοροντζής & Τάσος Φωτίου
    κιθάρα & σαξόφωνο
  • Σάββατο 8/7, 21:30
    Appalachian Cobra Worshipers

e-mail: vivliostasio.sympraxi@gmail.com

blog: vivliostasiosympraxi.blogspot.gr

facebook: vivliostasio

Σύμπραξη Εκδοτικών Εγχειρημάτων:

Ακυβέρνητες Πολιτείες

Αλφειός

Απρόβλεπτες Εκδόσεις

Άρδην

Ασίνη

Ασύμμετρη Απειλή

Α/συνέχεια

Βαβέλ

Βιβλιοπέλαγος

Δαίμων του Τυπογραφείου

Διεθνής Βιβλιοθήκη

Εκδόσεις των Ξένων

Εκδόσεις των Συναδέλφων

Εκτός Γραμμής

Εξάρχεια

Έρασμος

Εύμαρος

Ευτοπία

Ισνάφι

ΚΟΑΝ

Κοροντζής

ΚΨΜ

Πανοπτικόν

Σαιξπηρικόν

Σοφίτα

Τυφλόμυγα

Υπερσιβηρικός

Φαρφουλάς

Angelus Novus

Biblioteque

Futura

Opportuna

Redmarks

Απόσπασμα από το βιβλίο του Μάρεϊ Μπούκτσιν «Ελευθεριακές διαδρομές»

Κατεβάστε το αρχείο pdf στον υπολογιστή σας με ένα κλικ εδώ και διαβάστε ένα απόσπασμα του βιβλίου.

Εκδήλωση με τον Ραούλ Ζιμπέκι

Layout 1

«Τα στρατηγικά λάθη των δημοκρατικών»: Ο ισπανικός εμφύλιος στα πεδία των μαχών

ErrorMilitarΙσπανικός Εμφύλιος 1936-1939

Αβραάμ Γκιγέν

Τα στρατηγικά λάθη των δημοκρατικών

Μετάφραση: Κώστας Παναγιωτίδης

Σχήμα 14Χ20,5,5 • 272 σελίδες • Τιμή 14,30 ευρώ • ISBN 978-960-9797- 60-3

Το καλοκαίρι του 1936 ο φασιστικός στρατός του Φράνκο βρισκόταν σε απελπιστική κατάσταση. Οι δημοκρατικοί καταλάμβαναν τον Ιούλιο τις ζώνες με τη μεγαλύτερη βιομηχανική ανάπτυξη, τον μεγαλύτερο πλούτο και με τη μεγαλύτερη πληθυσμιακή πυκνότητα στην Ισπανία. Ο ισπανικός λαός νικούσε στους δρόμους και καταλάμβανε στρατόπεδα σε μικρές και μεγάλες πόλεις, επιδεικνύοντας μεγάλο ηρωισμό.

Πώς χάθηκε, λοιπόν, η Ισπανική Επανάσταση; Ποιες ήταν οι αιτίες της ήττας; Ήταν τα πολιτικά ή τα στρατιωτικά λάθη που έκριναν την έκβαση του πολέμου; Τα στρατιωτικά λάθη ήταν μόνο απόρροια επιχειρησιακής ανικανότητας ή και συγκεκριμένων πολιτικών στρατηγικών και τακτικών; Υπό ποιες προϋποθέσεις η σύγκρουση με τους φασίστες θα είχε αίσια έκβαση;

Ο Αβραάμ Γκιγέν, πολεμιστής και ο ίδιος στις μάχες εναντίον του Φράνκο, αναλύει τις αιτίες της ήττας των δημοκρατικών από στρατιωτική πλευρά, δίνοντας μια πλήρη εικόνα από κάθε ξεχωριστό μέτωπο του πολέμου, συνδέοντας όμως τα λάθη στα πεδία των μαχών με τα λάθη και τα αντικρουόμενα συμφέροντα στο πεδίο της πολιτικής.

Η ήττα, τελικώς, δεν ήταν πρωτίστως ή μόνο στρατιωτική· ήταν αποτέλεσμα μιας αδυσώπητης πολιτικής μάχης για μια εξουσία που, από ένα σημείο και μετά, δεν εδραζόταν πουθενά.


Ο Αβραάμ Γκιγέν (Abraham Guillén) γεννήθηκε το 1913 στη Γουαδαλαχάρα της Ισπανίας και πέθανε το 1993 στη Μαδρίτη.

Πολέμησε στον ισπανικό εμφύλιο, συνελήφθη από τους φρανκικούς και καταδικάστηκε σε θάνατο. Απέδρασε από τη φυλακή το 1945 και, αφού πρώτα διέφυγε στη Γαλλία, βρέθηκε το 1948 στην Αργεντινή, όπου ανέπτυξε πλούσια συγγραφική και πολιτική δράση.

Το 1961 φυλακίστηκε για λίγους μήνες με την κατηγορία ότι ήταν μέλος της αντάρτικης ομάδας των Ουτουρούνκος. Μετά την αποφυλάκισή του, καταφεύγει στην Ουρουγουάη όπου και ζητάει πολιτικό άσυλο. Εκεί, έρχεται σε επαφή με τα επαναστατικά κινήματα της χώρας και συμμετέχει στο κίνημα των Τουπαμάρος.

Έγραψε βιβλία γύρω από τη στρατηγική και τακτική του ανταρτοπόλεμου και του αντάρτικου πόλεων, κριτικές για τον σοβιετικό καπιταλισμό, αλλά και κείμενα για την ελευθεριακή οικονομία.

 

Μάρεϊ Μπούκτσιν «Ελευθεριακές διαδρομές»: Μόλις κυκλοφόρησε

PrintΜάρεϊ Μπούκτσιν

Ελευθεριακές διαδρομές

Επιλεγμένα κείμενα

Επιλογή, επιμέλεια, εισαγωγή: Τζάνετ Μπίελ

Πρόλογος στην ελληνική έκδοση: Δημήτρης Ρουσσόπουλος

Μετάφραση: Θοδωρής Καρυώτης – Γιώργος Στεφανίδης

Σχήμα: 15Χ23 • Σελίδες: 384 • Τιμή: 28 ευρώ • ISBN 978-960-9797-59-7

Αυτή η συλλογή επιλεγμένων κειμένων μάς δίνει μια ολοκληρωμένη εικόνα της σκέψης του Μάρεϊ Μπούκτσιν, ενός από τους σημαντικότερους διανοητές του ελευθεριακού ρεύματος.

Ευρύτερα γνωστός από τη συσχέτιση οικολογίας και ριζοσπαστικής πολιτικής σκέψης, ο Μπούκτσιν ήταν ο πρώτος που εισήγαγε, στο σώμα των ιδεών που ονόμασε «κοινωνική οικολογία», την πρόταση ότι μια ελευθεριακή κοινωνία θα πρέπει να είναι ταυτόχρονα και οικολογική.

Τα κείμενά του καλύπτουν πέντε δεκαετίες και ένα μεγάλο εύρος θεμάτων· ειδικότερα εκείνα πάνω στην επαναστατική φιλοσοφία, την πολιτική και την ιστορία, παρ’ ότι είναι λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό, αξίζουν τη μέγιστη προσοχή μας.

Παρ’ όλη την κριτική του στάση τόσο απέναντι στον μαρξισμό όσο και απέναντι στον αναρχισμό, η πολιτική του φιλοσοφία –γνωστή ως ελευθεριακός δημοτισμός– συνδυάζει τα καλύτερα στοιχεία του μαρξισμού και του αναρχισμού για τη δημιουργία των αναγκαίων χειραφετητικών εργαλείων με σκοπό το χτίσιμο μιας ελευθεριακής εναλλακτικής.

Συστατικό στοιχείο όλου του έργου του είναι η αναζήτηση δρόμων για την αντικατάσταση του σημερινού απάνθρωπου καπιταλιστικού συστήματος από μια κοινωνία πιο ορθολογική και ανθρώπινη.

—————————————————————

Ο Μάρεϊ Μπούκτσιν (Murray Bookchin) γεννήθηκε το 1921 στη Νέα Υόρκη και πέθανε το 2006 στο Μπέρλινγκτον του Βερμόντ.

Μαρξιστής αρχικά, πέρασε από τον τροτσκιστικό χώρο στο ελευθεριακό ρεύμα, ασκώντας παράλληλη κριτική τόσο στον μαρξισμό όσο και στον αναρχισμό.

Εμπνευστής της «κοινωνικής οικολογίας» και του «ελευθεριακού δημοτισμού», θεωρείται ως ένας από τους κύριους διανοούμενους του ελευθεριακού ρεύματος ιδεών.

Οι ιδέες του επηρέασαν βαθιά το ριζοσπαστικό οικολογικό κίνημα, αλλά και, προσφάτως, τον αγώνα των Κούρδων στην περιοχή της Ροζάβα όπου και εφαρμόζεται το, εμπνευσμένο από τον ίδιο, πείραμα του «δημοκρατικού συνομοσπονδισμού».